Autoryzowany dystrybutor
logo
32 730 32 23 biuro@profimedical.pl
Badanie serca USG

Analiza echokardiograficzna w USG Philips z oprogramowaniem QLAB

Podczas badania echokardiograficznego aparat USG Philips zapisuje obrazy, pętle i zestawy danych 3D. Zebrany materiał można poźniej analizować w aplikacjach QLAB. Oprogramowanie wykonuje wiele czynności automatycznie, ale użytkownik ma kontrolę nad całym procesem. Jak zatem przebiega analiza echokardiograficzna w QLAB?

Jak przygotować dane echokardiograficzne do analizy w QLAB?

Przed rozpoczęciem badania użytkownik powinien ustalić, którą analizę wykona w QLAB, ponieważ od tego zależy rodzaj rejestrowanych obrazów i pętli. AutoStrain LV może przeanalizować sam zapis A4C, ale do utworzenia wykresu bull’s eye i obliczenia wyniku uśrednionego potrzebuje również materiału z A2C i A3C. Z kolei Wariant LA korzysta z obrazu lewego przedsionka w projekcji A4C, a RV – z zapisu skupionego na prawej komorze. Inne wymagania ma Auto 2D Quantification, który analizuje obrazy 2D zawierające co najmniej osiem klatek. Natomiast w analizie trójwymiarowej Cardiac 3DQ pracuje na danych lewej komory. Aplikacja 3D Auto RV wymaga zapisu HM ACQ obejmującego przynajmniej 10 klatek cyklu przy częstotliwości nie mniejszej niż 10 kl./s. Ze względu na te różnice przed badaniem trzeba sprawdzić, czy używany ultrasonograf Philips obsługuje tryb akwizycji wymagany przez wybraną aplikację.

Pętla musi przedstawiać badaną jamę przez cały cykl serca. Jeżeli podczas rejestracji koniuszek wyjdzie poza sektor, aplikacja może zgubić granicę wsierdzia, choć na wybranej stop-klatce obraz będzie wyglądał prawidłowo. Trzeba również ograniczyć ruch oddechowy i cienie żeber, zachować prawidłową projekcję oraz ustawić częstotliwość klatek odpowiednią dla danej aplikacji. Takiego błędu nie da się usunąć przez późniejszą korektę obrysu.

Czy QLAB automatycznie wykrywa granice i śledzi struktury serca?

QLAB może automatycznie wyznaczać obrysy i śledzić ich zmiany, ale sposób rozpoczęcia analizy zależy od rodzaju danych. W Auto 2D Quantification odpowiada za to funkcja Auto ROI. Jest ona domyślnie wyłączona i nie działa w zapisach z głowic pediatrycznych i TEE Philips ani w badaniach wysiłkowych. Użytkownik musi wówczas sam narysować lub poprawić obszar analizy. Przy danych trójwymiarowych praca przebiega nieco inaczej. W Cardiac 3DQ Advanced operator wskazuje punkty referencyjne lewej komory w dwóch przekrojach MPR, a program tworzy na ich podstawie model. 3D Auto RV sam rozpoczyna segmentację prawej komory z użyciem deformowalnego modelu powierzchni. Z kolei AutoStrain śledzi mięsień sercowy w kolejnych klatkach zapisu 2D.

Automatycznie utworzonego obrysu nie należy od razu zatwierdzać. Gładka powłoka 3D może wyglądać prawidłowo, mimo że w jednym z przekrojów przebiega poza granicą wsierdzia. Dlatego model trzeba porównać z obrazami MPR, a śledzenie 2D sprawdzić w całym analizowanym cyklu. Jeśli linia odchodzi od ściany serca, użytkownik może ręcznie skorygować jej przebieg. Po wprowadzeniu zmian QLAB ponownie oblicza pomiary.

Jak w QLAB weryfikuje się fazy cyklu serca?

Przed rozpoczęciem obliczeń QLAB musi przypisać klatki do odpowiednich faz cyklu serca. Zapis EKG ułatwia ten etap, ale nie oznacza, że program wskazał właściwy obraz. W wariantach LA i RV aplikacji AutoStrain klatka końcowo-rozkurczowa jest domyślnie wybierana na podstawie załamka R. Operator powinien porównać znacznik z obrazem, a przy zapisie bez EKG ręcznie określić czas cyklu. Podczas analizy 3D lewej komory sam wskazuje natomiast klatki końcowo-rozkurczową i końcowo-skurczową.

Dokładniejsze powiązanie krzywych z pracą zastawek umożliwia Cardiac Cycles. Funkcja może nanieść znaczniki ich otwarcia i zamknięcia wyznaczone na podstawie Dopplera spektralnego. Z kolei w projekcji LV AP3 program ustala moment zamknięcia zastawki aortalnej, ale użytkownik musi potwierdzić go w zapisanym cyklu. Błąd nawet o jedną klatkę przesuwa odniesienie czasowe krzywej i może zmienić raportowany moment odkształcenia. Jeżeli zapis nie obejmuje całego zdarzenia, znacznik trzeba ustawić ręcznie lub wybrać kompletny cykl.

Przed wyborem systemu przygotuj listę wykonywanych badań oraz pomiarów, które mają trafiać do raportu. Na tej podstawie można ustalić, które aplikacje QLAB i głowice będą potrzebne oraz jakie tryby obrazowania musi obsługiwać aparat USG. Pozwala to uniknąć zakupu zbędnych licencji. Sprawdź naszą ofertę ultrasonografów Philips i skontaktuj się z nami, aby wybrać wyposażenie do planowanego zakresu analiz.

Share This

Copy Link to Clipboard

Copy