Podczas badania jamy brzusznej lekarz wykonuje pomiary wybranych narządów, które wymagają uzyskania odpowiedniego przekroju i zaznaczenia punktów na obrazie USG. Przy dużej liczbie pacjentów powtarzanie tych czynności zajmuje część czasu przeznaczonego na badanie. Z poniższego artykułu dowiesz się, jak rozwiązano pomiary nerek i śledziony w aparatach USG Philips.
Jak działają automatyczne pomiary w aparatach USG Philips?
W wybranych konfiguracjach aparaty USG Philips mogą korzystać z funkcji Auto Measure Abdomen, która wspiera pomiary wykonywane podczas badania jamy brzusznej. Algorytm analizuje obraz, rozpoznaje narząd i jego granice, a następnie proponuje położenie kursorów pomiarowych. Operator wybiera rodzaj pomiaru, a system wyznacza punkty potrzebne do obliczenia danej wartości. Jeśli ich położenie nie odpowiada widocznej anatomii, można je ręcznie skorygować przed zatwierdzeniem wyniku. Ujednolicone wyznaczanie punktów pomiarowych ma również ograniczać różnice między pomiarami wykonywanymi przez poszczególnych operatorów. Funkcja nie wykonuje pełnego badania jamy brzusznej i nie zastępuje oceny obrazu przez lekarza. W tym zakresie aparaty USG Philips wspierają powtarzalne czynności pomiarowe, pozostawiając ocenę obrazu po stronie osoby wykonującej badanie.
Jakie wymiary nerek obejmuje automatyczny pomiar?
W przypadku nerek funkcja obejmuje trzy rodzaje pomiarów. W widoku strzałkowym wyznacza długość narządu, a w przekroju poprzecznym jego szerokość i wysokość. W aparatach USG Philips ten sam zakres pomiarów dotyczy prawej oraz lewej nerki. Przy pomiarze długości trzeba zwrócić uwagę na płaszczyznę obrazowania, ponieważ niewłaściwy przekrój może prowadzić do zaniżenia największego wymiaru podłużnego nerki.
Jak przebiega pomiar długości śledziony?
W śledzionie Auto Measure Abdomen mierzy długość narządu w widoku strzałkowym. Najpierw lekarz uzyskuje odpowiedni przekrój, a następnie algorytm rozpoznaje śledzionę i wyznacza punkty potrzebne do wykonania pomiaru. Wyświetlony wynik można zatwierdzić lub skorygować położenie kursorów, jeśli nie pokrywają się z granicami narządu. W tym zakresie aparaty USG Philips wspierają wykonanie pomiaru, lecz nie interpretują otrzymanej wartości ani nie rozpoznają zmian chorobowych. Ocena obrazu oraz odniesienie wymiaru śledziony do sytuacji klinicznej nadal należą do osoby wykonującej badanie. Dlatego automatyczny pomiar należy traktować jako wsparcie, a nie narzędzie do automatycznej diagnostyki śledziony.
Kiedy automatyczny pomiar wymaga ręcznej korekty?
System wyznacza punkty pomiarowe na podstawie obrazu uzyskanego przez operatora. Jeśli granice narządu są słabo widoczne lub jego obraz utrudnia prawidłowe wskazanie punktów, ustawienie kursorów może wymagać korekty. W aparatach USG Philips lekarz może wtedy przesunąć punkty pomiarowe albo wykonać pomiar ręcznie. Funkcja nie zwalnia więc osoby wykonującej badanie z oceny poprawności uzyskanego wyniku.
Czy automatyczny pomiar można wykonać na zapisanym obrazie USG?
Pomiar można wykonać także na zapisanym obrazie lub pojedynczej klatce wybranej z zapisanej sekwencji badania. Aparaty USG Philips umożliwiają więc powrót do materiału i wyznaczenie potrzebnej wartości już po zakończeniu skanowania. Trzeba jednak wybrać klatkę, na której narząd jest widoczny w odpowiednim przekroju. Późniejsza analiza nie poprawi obrazu uzyskanego w niewłaściwej płaszczyźnie.
Automatyzacja pomiaru może ograniczyć liczbę czynności wykonywanych ręcznie, jednak lekarz nadal odpowiada za ocenę obrazu i uzyskanego wyniku. Przy wyborze aparatu trzeba sprawdzić, jakie funkcje automatyzacji są dostępne w danym systemie i czy odpowiadają zakresowi badań wykonywanych w placówce.